Kongregacja Oratorium - Sanktuarium Świętogórskie
O witaj Rodzicielko białego jak śnieg Kwiatu,
Panienko, słodka Ozdobo,
Chwało moja najwznioślejsza"

Po zakończeniu I wojny światowej Polska odzyskała niepodległość - pojawiała się wówczas szansa na odzyskanie utraconej własności także dla filipińskich kustoszy Świętej Góry. Szansa ta została wykorzystana w pełni. Bowiem już w 1919 roku Kongregacja odzyskuje kontrolę nad obiektami klasztornymi, a w niedługim czasie także nad całością dawnego majątku - przy niemałym udziale potomków dawnych fundatorów.

By utrzymać i odnowić odzyskane dobra filipini postanawiają założyć internat dla młodzieży męskiej, która uczęszczała do miejskiego Gimnazjum a następnie Liceum. Dzieło to przetrwało aż do czasów powojennych.

Wydarzeniem, które podniosło rangę Sanktuarium i rozsławiło je na terenie kraju była koronacja cudownego Obrazu Matki Bożej Świętogórskiej koronami papieskimi. Miało to miejsce 25 czerwca 1928 roku. Korony na wizerunek nałożył prymas Polski kardynał August Hlond. Uroczystości zgromadziły nieprzebrane rzesze wiernych oraz duchowieństwa.

W czasie II wojny światowej wspólnota świętogórska musiała się rozproszyć, by przetrwać w ukryciu działania zbrojne. Zabudowania klasztorne były wykorzystywane w tym czasie przez okupantów. Obraz Matki Bożej wyjęto jednak wcześniej z ram i zamurowano w podziemiach kościoła a w ołtarzu zainstalowano wierną kopię. Zabytkowe wyposażenie zakrystii - kielichy i monstrancje - zostały skrzętnie ukryte.

Natychmiast po zakończeniu wojny członkowie Kongregacji powrócili do swej własności i stopniowo przywracali stan obiektów sprzed działań wojennych. Dla utrzymania i odnowy zabudowań rozpoczęli głoszenie rekolekcji i misji parafialnych w parafiach całej Archidiecezji Poznańskiej oraz w 1957 roku utworzyli w klasztorze Dom Rekolekcyjny, działający do dzisiaj i stanowiący jedną z wizytówek Sanktuarium. W latach 70-tych XX wieku na potrzeby wzrastającej liczby rekolektantów przebudowano i zamieniono na pokoje klasztorne poddasze.

W 1962 papież Jan XXIII przysłał własnoręcznym pismem błogosławieństwo dla Kongregacji i dla wszystkich Czcicieli Matki Bożej Świętogórskiej, a w piśmie urzędowym nazwał Świętą Górę jakby drugim sanktuarium po Częstochowie na Ziemiach Polskich. Do pisma dołączony był prywatny złoty Różaniec Ojca Świętego, który odtąd znajduje się przy obrazie Marki Bożej. Trzy lata później Stolica Apostolska zatwierdziła Święto NMP Świętogórskiej - początkowo na dzień 5 października, przeniesione później na 25 czerwca.

W 1971 roku papież Paweł VI podniósł kościół świętogórski do rangi i godności Bazyliki Mniejszej, nadając jej wszelkie przywileje i odpusty z tym związane. Od tego momentu na fasadzie Bazyliki widnieją upamięntniające to wydarzenie tablice.

Począwszy od przełomu wieków podjęto przy współpracy z licznymi instytucjami publicznymi, jak również prywatnymi, dzieło renowacji zespołu klasztornego. Dotąd udało się dzięki tym działaniom odrestaurować gruntownie klasztor (osuszono fundamenty, zmieniono dach, uzupełniono tynki i pomalowano elewacje zewnętrzne oraz zagospodarowano wirydaż), naprawiono uszkodzenia latarni na kopule bazyliki, osuszono fundamenty kościoła i odrestaurowano schody do niego prowadzące.

18 kwietnia 2008 roku Święta Góra została wpisana na listę wyjątkowych zabytków Rzeczpospolitej jako Pomnik Historii. Tytuł ten nadaje Prezydent RP najbardziej wyjątkowym i cennym obiektom - ważnym dla kultury i świadomości narodu. Kompleks świętogórski stał się tym samym 34. obiektem na liście najcenniejszych polskich zabytków.

W 2012 roku z okazji 500-lecia wydania dekretu biskupiego o autentyczności cudów dziejących się na Świętej Górze, papież Benedykt XVI ofiarował dla Sanktuarium Złotą Różę - najwyższe odznaczenie papieskie przyznawane obecnie szczególnym miejscom kultu (najczęściej maryjnego). Tym samym Bazylika zyskała jako 3 miejsce w Polsce (po Jasnej Górze w Częstochowie i Kalwarii Zebrzydowskiej) to zaszczytne wyróżnienie.

Od końca 2016 roku Kongregacja przy wsparciu funduszy Unii Europejskiej, instytucji samorządowych oraz prywatnych ofiarodawców podjęła się dzieła renowacji ołtarzy w prezbiterium bazyliki, rekonstrukcji organów oraz zagospodarowania placu za kościołem wraz ze stworzeniem nowej przestrzeni dla pielgrzymów w dawnym ogrodzie klasztornym.